این روزهای ما
این روزهای ما از آنجا که برای بار دوم در سال جاری قراره اسباب کشی کنیم همش در تکاپو هستیم.خونه دقیقا عیییین بازار شام شده(اینجا تو رشت به جای شلوغ پلوغ و در هم میگن خواهر امام!!! ...اسم یه محله...) خلاصه یه جورایی منزل ما عین خواهر امام شده.دیگه این حالت در مواقع اسباب کشی طبیعیه دیگه! یه وقت فکر نکنین ادم شلخته ای هستم!نه! بلکه عین یه خانوم مدیر سعی میکنم مدیریت بحران بکنم....اصلا هم یه وقت خیال نکنین ممکنه وقتی مامان واسه خودش در حال جمع و جور کردن وسایله هورادی سر از یه جعبه کارتن در بیاره ها!!! اصلا و ابدا همچین اتفاقاتی در منزل ما رخ نمیده!
یا مثلا یه چیزی که گذاشتیم تو جعبه یهو غیبش بزنه و بعدا از تو دهن هوراد بکشیمش بیرون! نه! اینطوریا نیست!!!
هورادی سعی میکنه به بهترین نحو به ما در امر خطیر اسباب کشی کمک کنه.مخصوصا نقش جاروبرقی رو خیلی خوب ایفا میکنه!
اینجا هورادی زحمت کشیدن و سویاهایی که خودشون روی زمین ریخته بودن رو میل نمودن تا زحمت جاروکشیدنش گردن ما نیوفته
مامان جون و بابا جون عزیزم سه روزی رو مهمان ما بودن دیگه واقعا خیلی دلم تنگولیده بود براشون....اومدن مامان مصادف بود با امدن سیل سوغاتی و لباس و اسباب بازی در خونه ما
ذوق هورادی از دیدن اونهمه اسباب بازی وصف ناپذیره!
گاهی ذوق هوراد به این شکل خودشو نشون میده که میینه روی اسباب بازی مورد نظر....
و گاهی اونو میخوره! طوری که در یه حرکت آنی یکی دو تا کشور از روی کره زمین محو میشن!البته بعدا تونستیم اون کشورهای مورد نظر رو از توی دهان هوراد نجات بدیم
پسرم اونقده خوب جارو میکشه همه جا رو...
به این صورت که اول میره کله ی جاروی مربوطه رو جدا میکنه
سپس با کله مذکور همه جا رو تمیز میکنه
همچنین در مرتب نگه داشتن اشپزخانه خیلی به مامانی کمک میکنه
نمیدونم چطور شد که اینطور شد....
چشم مامانی رو دور دیده
ای وای ننه تو اینجایی؟
پسرم نمال اینقدر انگشتاتو به اون اجاق گاز بیچاره....
اوه تا یادم نرفته بگم این هورادی دستش تازگیا به شعله های گاز هم میرسه گاهی اوقات زیر غذا رو واسم کم میکنه...گاهی اوقات غذامو میسوزونه...گاهی اوقات هم کلا خاموشش میکنه و خلاص!
هورادی گرسنه در حال سیب زمینی خوردن
خوب شد قبلا شسته بودمشااااا
دکتر هوراد مشغول مطالعه
هورادی لالاکرده
یه همچین گل پسری دارم من...
پ ن : الان اومدیم خونه جدید...با کلی مشقت جابه جا شدیم بالاخره.
