برای پسرم
برای پسرم نامه مادر به فرزندش : ... فرزند عزيزم: آن زمان كه مرا پير و از كار افتاده يافتي، اگر هنگام غذا خوردن لباسهايم را كثيف كردم ويا نتوانستم لباسهايم را بپوشم اگر صحبت هايم تكراري و خسته كننده است صبور باش و دركم كن يادت بياور وقتي كوچك بودي مجبور ميشدم روزي چند بار لباسهايت عوض كنم براي سرگرمي يا خواباندنت مجبور ميشدم بارها و بارها داستاني را برايت تعريف كنم... وقتي نميخواهم به حمام بروم مرا سرزنش و شرمنده نكن وقتي بي خبر از پيشرفتها و دنياي امروز سوالاتي ميكنم،با تمسخر به من ننگر وقتي براي اداي كلمات يا مطلبي حافظه ام ياري نميكند،فرصت بده و عصباني نشو وقتي پاهايم توان راه رفتن ندارند،دستانت را به من بده...همانگونه كه تو اولين قدمهايت را كنار من برميداشتي.... زماني كه ميگويم ديگر نميخواهم زنده بمانم و ميخواهم بميرم،عصباني نشو..روزي خود ميفهمي از اينكه در كنارت و مزاحم تو هستم،خسته و عصباني نشو ياريم كن همانگونه كه من ياريت كردم كمك كن تا با نيرو و شكيبايي تو اين راه را به پايان برسانم فرزند دلبندم،دوستت دارم |
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
