بیستمین ماه
سلام سلام دوستای گلمممم
جووونم براتون بگه عاقا ما هر چی هی به خودمون قول میدیم که تند تند آپ کنیم نمیشه که نمیشه! یعنی نمیذارنها!!! کی نمیذاره؟ یکیش دندونمه که نمیذاره! هی تند تند خراب میشه و منو درگیر کلینیکهای دندونپزشکی میکنه! یکیش مهمونهامون هستن
خب جلو مهمون که نمیشه بشینم وبلاگمو آپ کنم! نه! جووونه من میشه؟؟؟ یکیش نی نی شیطونمونه که موقع آپ کردن همش از سر و کولمون اویزون میشه! آخه شما باشی یه نینی بهت آویزون باشه میتونی آپ کنی؟ یکی دیگه ش هم باز نینی مونه! که افتاده به جون دکمه های کیبوردم و یه متن دو سه خطی رو به هزار زور و فشار دکمه ها و به قیمت تاول زدن سر انگشتهام و با کمک کپی پیست!!!!! در مدت 10 دقیقه بزور میتونم تایپ کنم! نصف دکمه های کیبوردم از کار افتاده شدن! مثلا بجای ب مجبورم پ بنویسم...بجای گ مجبورم ک بذارم! دکمه آ تازگیا سفت شده کار نمیکنه! 8 هم که ندارم رسما!! یه جاهایی واسه نوشتن ب و گ مجبور میشم از کپی پیست استفاده کنم فکرشو بکنید!
لابد الان میپرسید از خودتون پس چجوری داری هی ور ور میکنی و راحت تایپ میکنی
اولا ور ور اصلا کلمه خوبی نیست لدفا بکار نبرید
ثانیا دیشب درخواست کردم از جناب همسر که کیبوردشو از محل کارش بیاره واسه من که راحت بتونم بتایپم
داشتم دلایل دیر آپ کردن رو میگفتم انصاف نیست خودمو ذکر نکنم
عاقا تنبلم دیگه! تنبل!!!! چه کنم!
بسه دیگه زیاد سخنرانی کردم
خب بریم سراغ خودمون.اون پست قبلی و عروسی رو که یادتونه؟ فردای روز عروسی با مامان و داداش همسری رفتم تهرون .یکم زودتر از مامان و بابای خودم رسیدم خونه چون مامان اینا هم رفته بودن جنوب دیدن اقوام اما داداشی رو با خودشون نبرده بودن! خلاصه رسیدم خونه دیدم که اوفففف یه خروار ظرف کثیف تو سینک هست در نتیجه دست بکار شدم و همه رو شستم و خونه رو مرتب کردم که وقتی مامان میرسه دور از جونش از دیدن این صحنه سکته نزنه!
دیگه داداش کنکوری داشتن همینه دیگه! دست به سیاه و سفید نمیزنه! بخدا دلم میخواد یه پست رو فقط اختصاص بدم به بحث و بررسی در مورد لطافت پوست دست و زیبایی ناخن های داداشم! دستشو اگه ببینید عمرا اگه فکر کنید دست یه آقاست! عین برف سفیده عین پنبه لطیف! ناخنهاشم که انگار دائم مانیکور و پدیکور میکنه
خلاصه مامان اینا رسیدن و دیدم هییی وااای خدا رحم کرد که من زودتر رسیدم و خونه رو رو به راه کردم! چرا که دخترخاله مامان هم همراهشون اومده بود !!! فک کنید چه ابروریزی میشدااا!!!!
یه عالمه دلم واسه مامان جونم تنگ شده بود و دلم میخواست زودتر تنها بشیم و یه عالمه حرف بزنیم خب خسته شدم از بس تهنا تهنا بودم! پشت تلفن هم که نمیشه حرف زد! فقط حضوری میچسبه !
مهمونمون فردا صبح رفت خونه خودشون و منم راهی دندونپزشکی شدم! آی بدم میاد از دندونپزشکی! آی بدم میاد! ولی دائم گرفتارشماااا
همون صبح اول وقت رفتم بخش پرستاری کلینیک و زودی با مسئول اون بخش دخترخاله شدم و گفتم پارتی بازی میکنی برام؟ گفت چی میخوای؟ گفتم زودتر بهم نوبت بده من نمیتونم سه چهار هفته واسه یه روکش بمونم خونه مامانم و نینی کوچولو دارم و شوهرم تهناست تو شهر غریب
خلاصه اونقدر ناله کردم که یه نوبت داد واسه شنبه هفته بعد و یکی هم دوشنبه آینده و خلاص! ینی کیف کردما!!! یه نوبت جراحی دندون عقل هم واسه همون هفته داد! تا حالا اینهمه یه جا خوشبحالم نشده بود!
زودی هم به همسر زنگ زدم و این خبر رو بهش دادش و همسر هم گفت حالا که اینطوره! خودم میام دنبالت هفته دیگه و چند روز هم میمونم بعدش برمیگردیم !
روز بعد به عبارتی یکشنبه رفتیم هایپر استار و پوشک مولفیکس رو حراج کرده بود منم 7 بسته44تاییخریدم از قرار بسته ای 23300 تومان! که تا چند ماه راحت باشم!بعدشم خواستم هورادو ببرم یه چرخی بزنه تو قسمت اسباب بازیها بلکه روحیه اش شاد شه! ولی روان خودم شاد شد
تا رسیدیم به ماشینها از تو بغلم خودشو پرت کرد روی زمین که دستش به ماشینها برسه و رفت گـــــــنده ترین و گرون ترین کامیون هایپراستار (اونایی که از هایپر خرید میکنن میدونن کدومو میگم) رو از قفسه کشید بیرون و همونجا رو زمین ولو شد و مشغول بازی شد! آخ حالا مگه میشد جداش کرد ازش؟با هزار جیغ جیغ بالاخره اون کامیونو ازش گرفتم و یه دونه نخودیشو دادم دستش که مشغول شه
خداروشکر کارساز بود حقه ام و حواسش پرت شد.
اینم از ماجرای هایپر رفتن ما! دو شنبه رفتم واسه جراحی دندون عقلم که دردی کشیدم که خدا نصیب گرگ بیابون نکنه!
خداروشکر هورادی اصلا این سری بی قراری نکرد کلا خیلی ایندفعه راحت بودم چون مثل دفعات قبل هوراد غریبی نمیکرد و بهم نمیچسبید و از اونجا که دندونمو کشیده بودم و کلی درد داشتم واقعا تحمل نداشتم وقتی برمیگردم خونه هورادم بهم آویزون شه
سه شنبه یکم اوضاعم بهتر بود و با مامان و بابا و هوراد رفتیبم یکی از پاساژ های نزدیک خونه مامان اینا.مامان واسه هوراد یه ماشین پلیس خرید.این بچم اونقدرررر ذوق کرد که نگوووو اصلا هر کی ذوق بچمو میدید دلش غش و ضعف میرفت براش
ماشین تو یه جعبه مقوایی طلقی بود با همون جعبه هوراد ماشینو گذاشت کف پاساژ و مشغول بازی شد الهی مامان فداش بشه
ماشینشو از جعبه در آوردم و دادم دستش دوباره ولو شد کف پاساژ...روی تک تک سرامیک های کف پاساژ ماشینشو تست کرد بعدشم رفت سراغ شیشه مغازه ها و روی شیشه ها میکشید ماشینو.بین راه که برمیگشتیم خونه هم قدم به قدم مینشست روی زمین و ماشینشو میکشید روی زمین و دوباره بلند میشد چند قدم میومد و مینشست ماشین بازی میکرد
چهارشنبه هم هورادی رو گذاشتم خونه مامان همسری و با مامان رفتیم بازار تهران و چند تایی لباس واسه هورادی و همسری خریدم.دلم خیلی واسه محیط بازار و شلوغ پلوغیش تنگ شده بود .نهار رو تو همون بازار میل کردیم یه رستوران بود که خیلی هم شلوغ بود طوری که باید تو صف میموندیم تا صندلیهاش خالی شه و بتونیم بشینیم اما غذاش حرف نداشت جای پسرکم خالی بود...دلم همش پیش هوراد بود تا حالا اینهمه دلتنگ پسرکم نشده بودم.موقع برگشت تقریبا ساعت 3 یا 4 بود که رفتم دنبالش بچم از دیدنم یه عااالمه ذوق زده شد
منم کمتر از اون ذوق نداشتم.
پنج شنبه با هم رفتیم برج گلدیس صادقیه و هوراد تو ویترین یه مغازه ماشین اسباب بازی دیده بود و چسبیده بود به شیشه و ولش نمیکرد شانس آوردیم تعطیل بود وگرنه مجبورمون میکرد واسش ماشین بخریم دوباره
جمعه رو هر چی فکر میکنم یادم نمیاد چطوری گذشت
ولی شنبه طبق قرار قبلی واسه روکش رفتم دندونپزشکی و با یه آقای دکتر مسن تو سالن انتظار اشنا شدم که پی اچ دی کشاورزی داشتن و استاد دانشگاه اصفهان بودن و در نگاه اول خیال کرده بودن بنده یه دختر دبیرستانی هستم
و بعدا که از رشته ام و کارم براشون گفتم گفتن که ممکنه بتونن کار دولتی واسم جور کنن چون تو وزارت اشنا دارن و کارتشون رو دادن به من...خلاصه اندکی امیدوار شدم
یکشنبه هم رفتیم تجریش و امامزاده صالح.تو امامزاده هم همش اینور اونور میدوید و ذوق میکرررررد و دست میزد و دوباره مامان مجبور شد یه توپ براش بخره که تو امامزاده سرگرم باشه و مشغول توپ بازیش باشه و اجازه بده به زیارتمون برسیم.
شبش هم رفتیم هیات ته کوچه مامان اینا که قرار بود روزهای بعد مراسم تعزیه هم داشته باشه و کلی مراسمات دیگه!
شبهای بعد هم هر شب همونجا میرفتیم هورادی با شنیدن صدای طبل و سنج(درست نوشتم املاشو؟) دست میزد و جیغ میکشید و میرقصید و میدوید و در یک کلام رسوامون کرد
روز سه شنبه همسری قرار بود بیاد منم هورادی رو بردم حموم که صفایی بده به خودش و طبق معمول تو حموم موندگار شدیم تا عاقا حسابی از آب بازیشون لذت ببرن
و وقتی به زور از حموم میکشیدمش بیرون داشت جیییغ میزد و گریه میکرد که یهو باباییش وارد خونه شد و وسط اشک و آه و ناله یهو بچم خندون و دلشاد شد و پرید تو بغل باباییش
بعد از کلی بوس و بغل رفت سراغ بازیش اما یهو وسط بازی یادش میوفتاد به باباش و تند تند میدوید سمتش و محکم خودشو پرت میکرد تو بغلش
شب هم عمه اینا از اصفهان رسیدن و هوراد با دو تا پسملهای عمه مشغول بازی شد(محمد کلاس پنجم و علی کلاس چهارمیه) بازیشونم از نوع بازی های اندرویدی بود! فک کنم بزودی مجبور شم گوشیمو ارتقا بدم و یه گوشی مناسب برای بازی هوراد بخرم چون هوراد خیلی خوشش اومده بود از این بازی و ول کن نبود
چهارشنبه که تاسوعا باشه مامان و عمه رفتن گلوبندک که بعدا شنیدیم که مامان همسر و دوستش مهرو هم همونجا بودن! و ما موندیم تو خونه چون واقعا سختمون بود با هوراد جایی بریم! عاشورا هم شبش رفتیم خونه مامان همسر و مهرو خانم و دخترش هم اونجا بودن ( مهرو دوست مامان همسره) همسری اصن از مهرو خانوم خوشش نمیاد
و کلی ناراحت بود که مامانش بهش نگفته بود ایشون هم اونجا هستن! و جالبه مهرو خانوم فقط و فقط به خاطر دیدن ما اونجا اومده بود
جمعه هم صبح برگشتیم و نهار رفتیم منزل دوست گلم روشنک
و بعدشم یه سر رفتیم خونه عموی هوراد و بعدشم رفتیم خونه....خب! همسر قرار بوده در نبود ما از فرصت استفاده کنه و سمپاشی کنه و خونه رو سوسک فری کنه اما خونه مورچه فری شده بود و سوسک ها همچنان جولان میدادند!!! عزیزان خواهشا اگه راهی واسه خلاصی از دست سوسک های سمج و سرتق سراغ دارید دریغ نفرمایید
مهمترین اتفاق این چند روز اخیر این بوده که هوراد بطور ناگهانی هم مامان رو یاد گرفت هم بابا رو! به شکل کاملا صحیح و با صدای لطیف و زیبا
همش تو خونه در حال صدا زدن ماست
چه لذذذت بخشه شنیدن این صدای زیبا....
هاااام: موقع غذا خوردن میگه
شه شه : به شربت میگه
هااان: موقع رانندگی با ماشینش میگه( همون بیب بیب و هااان هااان )
آ؟: موقع سوال پرسیدن که البته نمیفهمیم منظورش چیه!
آب: آب
آپو : به هاپو میگه
ممد : محمد( پسر عمه من)
ع عی : علی( پسر عمه مامان )

این جارو برقی رو تو خونه مامان همسری دیده و با ماشین اشتباه گرفته

اینجا هم فیگور گرفته بچم
هوراد در امامزاده صالح

و

اینجا هم اطراف همون محل هیاته، عایا میتوانید هوراد را از بین بچه هایی که دارن توپ بازی میکنند پیدا کنید؟؟؟

اینم هوراد تو گلدیس

ماشینه چشمشو گرفته

شیشه خوردن

و کتاب خوندن پسرکم

بازم عکسها بی کیفیت میباشند...به بزرگواری خودتون ببخشید



بیستمین ماه
