اعتراف نامه
اعتراف نامه به دعوت دوستم مداد رنگی
مینویسم اعتراف نامه ام را
اعتراف میکنم وقتی کودک بودم و تلویزیون عمو رو نشون میداد هی صداش میزدم و واسش بای بای میکردم و منتظر جواب بودم
اعتراف میکنم شکوندن کنترل تی وی که بابا رو کلی عصبانی کرد کار من بود! نه کار داداش کوچیکم!
+ لواشک رو با پلاستیکش میخوردم
+خیال میکردم همبرگرد درسته نه همبرگر!
+ با پردیس میرفتیم تو کوچه زنگ در خانوم رستگار اینا رو یواشکی میزدیم و در میرفتیم و میخندیدیم
+مزاحم تلفنی خونه ی عمو اینا من و دختر عموم بودیم و بس!
+تنها دختربچه ی قلدر محله که با پسرا کارت بازی و دوچرخه سواری و بازی های خشن پسرونه میکرد من بودم!
+ابتدایی که بودم در حد مرگ از دستشویی های انتهای حیاط مدرسه میترسیدم! میگفتن تو دستشویی یه دست قرمز هست!!!
+کودک که بودم از جلوی هر مغازه ی اسباب بازی فروشی که رد میشدیم همانجا مینشستم و تا مادرم اسباب بازی مورد علاقه ام را نمیخرید از جام بلند نمیشدم
+تا سنین راهنمایی خیال میکردم اسم داییم ممرزاست! نه محمد رضا!
+ به سیبیل بابا میگفتم ریش بالایی!!!
+ در حالی به کلاس اول رفتم که 6 سال بیشتر نداشتم و هنوز به ماکارونی میگفتم باکارونی و به چسب میگفتم چپس!
+هیچ وقت نمره انظباتم 20 نشد
+ هنوز گاهی قاطی میکنم املای شست درسته یا شصت!
+امضای پدر و مادر را تقلید میکردم و امضای تقلبی پای برگه های امتحانم میزدم!
+سیب را با خیار میخوردم.یه گاز سیب یه گاز خیار! خیلی هم میچسبید!
+روی دستمال کاغذی نمک میپاشیدم و میخوردمش
+فکر میکردم نی نی ها از ناف متولد میشن!
+خیلی از خرابکاری های خودمو تقصیر داداش بزرگم مینداختم و وقتی مامان دعواش میکرد خر کیف میشدم
+بزرگترین هدفم در کودکی این بود که وقتی بزرگ شدم یه دستگاهی اختراع کنم که بشه باهاش صدای مورچه ها رو شنید
+آرزو داشتم داییم زودتر زن بگیره و بچه دار شه تا خودکار بذارم لای انگشتای دست بچه اش و دستشو فشار بدم
+از روی پشت بام خونمون میرفتم رو پشت بام همسایه بغلی و با سه چرخه شون که روی بام گذاشته بودن بازی میکردم!
+ یکبار با پردیس از پشت بام خودمونو پرت کردیم تو حیاط
+خردسال که بودم از همکار مامانم عیدی گرفتم و گفتم خیلی ممنون! قابل منو نداره!
+ از مدرسه که برمیگشتم پروانه شکار میکردم و میفروختم! سفید ها 5 تومن و رنگیها 10 تومن!یهروزیهعالمه پروانه به دوستم فروختم شد 70 تومن و با 70 تومن از سوپری محله یه عالمه پفک و لواشک و بیسکوئیت خریدم و نوش جان کردم
پ ن: دوستم همه ی پروانه ها را آزاد کرد ولی من ذره ای خجالت نکشیدم!
از همه ی دوستای گلم دعوت میکنم معترف بشن بلکه سبک بال بشن
