هفته آخر!!!

چهارشنبه 2 فروردین قراره بیای بغلم...دقیقا وقتی 38 هفته و 1روزته...

اصلا نمیدونم چی بنویسم

چجوری توصیف کنم این اخرین لحظات با تو بودن و...

شمارش معکوس شروع شده...

چهارشنبه:

طبق نامه ای که از دکتر گرفتم هفته دیگه ٤ شنبه ٢/١/٩١ساعت ٧ونیم یا ٨ باید بیمارستان باشم.دلم تنگ میشه برات خیلیییی زیاد

مطالب این هفته رو هر روز سعی میکنم آپ کنم که خوب حس و حالمو درک کنی

شب یه خواب بد دیدم.خواب دیدم بند ناف دور گردنت پیچیده و من کلی نگرانتم.مامانی جونم این روزهای اخر مراقب خودت باش گلم.

دیروز با مامان جون و بابا جونرفتم مطب خانوم دکتر(آ) و بازم صدای قلب نازنینت را شنیدم.دکتر که دست کشید روی شکمم گفت این شکمت که بزرگ شده کلا بچست!واسه همینه تا یه تکون میخوره ممکنه دردت بیاد...اخه مامانی اصلا شکمم چربی نداره مثل سنگ سفته و کف پا و باسنت براحتی لمس میشه.پس من نمیدونم این ٢٥ کیلو از کجا اومده و کجا رفته!!!اخه هیچکس هم نمیفهمه من اینقدر تپلی شدم.رفتم روی ترازو و ترازو عدد ٧٨ را نشون داد.خانوم دکتر گفت این عددو واسه روز زایمان بخاطر داشته باشم و به دکتر بیهوشی اطلاع بدم.

فشارمم شکر خدا خوب بود.موقع برگشت به خونه ترافیک خیلی سنگین بود و منم که همیشه عادت داشتم جلو بشینم و صندلیمو بخوابونم چون اینبار عقب نشستم خیلی خیلی اذیت شدم.کمردرد شدیدی داشتم.طفلی مامانی میخواست بیاد عقب ولی من خودم ازش خواستم همون جلو بشینه.

وقتی رسیدیم خونه مامان جون بابایی رو دیدم که جلوی در خونه ماشینشو پارک کردهو صندلی رو خوابونده و همونجا لم داده!تازه فهمیدم اقا داداش ما در رو براش باز نکرده از بس این صدای تلویزیون همیشه بلنده صدای ایفون رو نشنیده.مامان بزرگ هم که گوشش کم شنواست و سمعک داره عمرااا صذای ایفون رو نمیتونست بشنوه...راستی خانم دکتر ٦ تا امپول بتامتازون بخاطر گلودردم تجویز کرد که ٣تاشو مامان جون زحمت کشید واسم تزریق کرد.اصلا درد نداشت اخه مامانی من خیلی دستش سبکه.

الان که سر صبحه...بذار بابایی بیدار شه...کلی نقشهدارم براش...باید خانه رو برای امدنت مهیا کنم.دوست دارم پسملی...

پنج شنبه:

قرار بود از صبح بابایی بازم خونه تکونی کنه و مامانی طبق معمول نظارت کنه.حالا از شانس من تلویزیون یه برنامه نشون میداد که بابایی رو میخکوب کرده بود...چقدرم طولانی بود!تموم نمیشد لامصب!!!

برنامه که تموم شد بابایی رو از چهرپایه فرستادم بالا که پرده اشپزخونه رو در بیاره که بندازم تو ماشین.عجب دوده ای گرفته بود!پرده رو داد دستم و منم انداختمش تو ماشین با کلی پودر تا حسابی تمیز شه و بابایی هم مشغول پاک کردنکاشی هاو بالای هود و یخچال شد که چشمتون روز بد نبینه از اون بالا یهو چهارپایه از زیر پاش در رفت و خورد زمین ...منم یه سکته ناقص زدم از ترس!خداروشکر هیچی نشد.پرده مثل برف سفید شد کلی کیف کردم.بابایی هم اشپزخونه رو برق انداخت و کل هال رو جارو کشید و روی مبل ها دستمال کشید،دمش گرم.خیلی خیلی خسته شد.واسه نهار یه قرمه سبزی پختم و به پیشنهاد بابایی کلی هم دوغ همراه غذا خوردیم که بتونیم حسابی بخوابیم.

بیدار که شدم با نسرین جون(یکی از دوستایی که تو بیمارستان باهاش اشنا شده بودم)یکم تلفنی در مورد ماجرای سزارینش پرسیدم اخه قرار بود طبعی زایمان کنه و در واقع میخواستیم دو تایی با هم دوشنبه بریم ویزیت بشیم که چون من یک روز زودتر رفتم بیمارستان دیگه دوشنبه نرفتم و فهمیدم که همون روز به خانوم دکتر گفته تکونهای نینیش کم شده و دکتر سونوی nstداده بود بهش و چون قلب نینی ضعیف شده بود نگهش داشتن و همون شب سزارینش کردن

منم یکم استرس گرفته بودم و سعی کردم بیشتر به تکونهات دقت کنم که دیدم اصلا هیچ تکونی نمیخوری!شربت و شیرینی و شکلات و خلاصه هر چی بگی امتحان کردم اما حتی یه تکون کوچولو هم نخوردی!دیگه حسابی ترسیدم،رفتم فوری یه دوش گرفتم و ساک و مدارک بیمارستانو برداشتیم و رفتیم تو ماشین.بابایی خیلی خیلی ترسیده بود من سعی میکردم اروم باشم اما نمیشد.خلاصه!بابایی استارت زد و ماشین یکم گرم شد تا اومد بزنه تو دنده یهو یه تکون جانانه خوردی!!!بعدشم پشت سر هم تکونهای بعدی! ما هم خوشحال و خندون از ماشین پیاده شدیم و برگشتیم خونه...دیگه تا شب ول کن نبودی!

فدات شم جیگرم خیلی ما رو ترسوندی!اخه بابایی و داداشی هم صبح رفتن سفر فقط مامانی بودش که اونم دست تنها کاری ازش بر نمیومد.پسملم بازم عاجزانه خواهشمندم یکم صبور باش گلم و به موقع بیا پلـــــیز!!!

راستی شب بابایی 3 تا امپول دیگه رو بهم تزریق کرد دستشم سبک بود اصلا دردم نیومد.من که از امپول زدن خیلی میترسم ولی بابایی خیلی شجاعه که میتونه به من امپول بزنه.

مراقب خودت باش پسملم بوووووووووووس

جمعه:

امروزم مثل روز قبل از سر صبح کلیخونه رو تمیزکردیم و دیوار اتاقتو با چه مکافاتی بالاخره شستیم!دست بابای گلت درد نکنه خیلی زحمت کشید.نهار رفتیم خونه مامان جونم و اونجا کلی شیطونی کردی.مامانی تنها شده بود چون باباییو دایی احمد نبودن ولی مجبور شدیم زود برگردیم خونه چونکه مادر جونت با بابایی تماس گرفت و گفت که عصر میان دیدن ما!ما هم زودی برگشتیم خونه تا بقیه کارهارو انجام بدیم.کلی اسباب بازی جدید هم از خونه مامان جون اوردیم برات و تو اتاقت چیدیم.وقتی مهمونها رفتن بابایی جرثقیل و کامیونت رو اورد و بیاد بچگی مشغول بازی شده بود...چقدر این جور مواقع دوستش دارم...خیلی معصوم و ماهه...ایشالا شما که بزرگ شدی بابایی باهات بازی میکنه و کلی سرگرم میشی...راستی فردا اخرین روز کاری باباییه!آخ جووون!راحت میشه بالاخره!

شنبه:

پسملی جوووونم

فدات شم الهی...امروز یه بلایی سرم اووومد!!!!دیگه دارم روانی میشم کم کم!از دیروز شکمم میخارید ولی امروز دیگه وحشتناااااک شده !ولی باید تحمل و کنم و نخارونمش خیلی سخته!

کل شکمم منفجر شد!پر شد از ترک!اصلا فکر نمیکردم تو این چند روز آخر این بلاها سرم بیاد!با روغن زیتون و دوش اب سرد هم خوب نشد!الانم داره عذابم میده!

راستی بابایی دیگه از فردا نمیره سر کار...دیگه راحت شد از خستگی و راه دور...دیگه اگه یه موقع کاری هم پیش اومد و یا حالم بد شد بابایی راحت میتونه منو برسونه بیمارستان...کاش این چند روز هم زودتر بگذره...دوست داریم پسملی.

یکشنبه:

بازم از اون خوابها دیدماااا!!! از بس افکارم پریشونه! استرس زایمان زودرس اخرش کار دستم میده!صبح خواب دیدم رفتم بیمارستان و شکمم حسابی قلمبست و درد زایمانم شروع شده اما دکترم نیست که عملم کنه!تو خواب داشتم ناله میکردم و از صدای ناله خودم بیدار شدم.کمرم بد جوری درد داشت.عجیبه بابایی که همیشه با یه صدای کوچولو بیدار میشد متوجه ناله من نشد.دردم یکم طولانی شد ولی کم کم از بین رفت و دیگه هم نیومد!پس کی میگذره این چند روز؟؟؟

خاله نادیا هم که دیروز زنگ زده بود میگفت همش حس میکنه نینیم زودتر بدنیا میاد.وای نکنه حسش درست از اب در بیاد!!!اخه اگه نصف شب دردم شروع شه خانوم دکتر را از کجا پیدا کنم!

صبح موهای بابایی رو کوتاه کردم تا واسه روز تولد شما حسابی خوشتیپ شده باشه!

از روزی که عروسی کردیم تا حالا همیشه موهاشو خودم کوتاه کردم دیگه حسابی ارایشگر شدم واسه خودم.ابروهای خودمم یکم تمیز کردم اخه با این وضعیت ارایشگاه رفتن خیلی سختمه.عصر رفتیم خونه مامان جون و بابایی و دایی احمد هم از سفر برگشتن.دایی با هیجان خبر تصادف علی دایی رو تعریف میکرد!

مامان جون واسم سبزه خریده بود اخه تصمیم داشتیم این عید رو دو نفره با بابایی جشن بگیریم و چون من سبزه نداشتم مامانی زحمت کشید و واسه منم یکی خرید.فک کنم سین های هفت سینمون خیلی ناقص باشه.بابایی که میگه از سیخ و سنگ و سوسک!!!واسه هفت سین استفاده میکنیم.خدا به خیر بگذرونه...عزیز دلم از الان تصور میکنم سال دیگه که یک سالته پای سفره هفت سین چه شیطنتهایی میکنی!

دوشنبه:

امروز اصلا خوب نبود.باز بابایی افسرده و ناراحت بود.خیلی نگران اینده توئه.منم وقتی میبینم اون ناراحته ناراحت میشم.هر چی سعی کردم بهش روحیه بدم نشد.رفت تو اتاق و خوابید...حالا من غمگین و افسرده شدم.نمیدونم چرا نقشه هامون نقش بر آب میشه...چرا اینقدر بد شانسی میاریم...چرا هر چی نذر و دعا میکنم فایده نداره...شب عیدی به جای اینکه شاد و شنگول باشیم اینهمه غصه داریم...احساس پوچی میکنم...خدایا آخه چرا؟

کاشکی با اومدنت اوضاعمون عوض شه عسلم...

سه شنبه(اخرین روز):

پسملی جوووووووووونم سال نو مبارک....فدات شم مامانی که این عید رو واسم شیرین ترین عید کردی...عشقم فردا تولدتههههه.....از تو دلم میای بیرووون....دلم خیلی خیلی برات تنگ میشه....برای تکونهات و شیطنتهات و سکسکه هات.....برای تمام لحظات شیرینی که با هم داشتیم....از اینکه نینی خیلی خوبی بودی ازت ممنونم....اصلا اصلا اذیتم نکردی....دوران بارداریم خیلی شیرین طی شد...خدایا ازت ممنونم که منو لایق مادر بودن دونستی....خیلی ممنونم ازت.....شادم از اینکه یه زن هستم...یه مادر...از یه نطفه کوچیک تونستم مراقبت کنم و پرورشش بدم و الان یه انسان کامل در وجودمشکل گرفته و اماده مادر شدن هستم...

مادرم ازت ممنونم...تازه الان درک کردم که چقدر به گردن من حق داری....

همسرم....ممنونم ازت...که همه جوره به من کمک کردی....حمایتم کردی...و به من و کودکت عشق ورزیدی...

چند ساعت دیگه بیشتر نمونده..........

خدایا خودت کمکم کن....از پسرم محافظت کن......خـــــیلی ممنونم خدا جــــــــونم بخاطر همه چیز.....