نفسم هوراد

سفر

1392/3/30 11:00
نویسنده : راحله
58 بازدید
اشتراک گذاری

امتحانات داداشی تموم شد و مامان و بابا تصمیم گرفتن به سفر برن.از منم دعوت کردن که همراهشون به سفر برم منم از خدا خواستهنیشخندقبول کردم.24 خرداد روز انتخابات خانوادم به همراه دخترخاله ام سحر از تهران راهی شدن به سمت خونه ی ما.از قبل تاکید کرده بودم که رای نمیدممشغول تلفنمخصوصا دیگه چون قرار بود مهمون هم واسم بیاد رای دادن و تو صف رای موندن یکم سخت بود برام اونم با یه بچه ی کوچیک تو گرما! ولی احساس میکردم رای ندادن یعنی کنار کشیدن ...یعنی اجازه بدی دیگران واست تصمیم بگیرن.اول صبح هوراد رو بغل کردم و راهی شدم به سمت مسجد محل اما دیدم هیچ خبری نیست و چند تا خیابون بالاتر هم رفتم هیچ ستاد رای گیری ای نبود در نتیجه دست از پا دراز تر برگشتم خونه !همسری از محل کارش زنگ زد بهم که کجایی بیا بببین اینجا چه خبره!!!! رای میخرن...رای میفروشن!!!! گفتم بیا منم ببر! گفت اونوقت مامانت میاد میمونه پشت در! گفتم نخیر نمیمونه! در نتیجه اومد دنبالم و رفتیم که رای بدیم باز دیدم عجب صفی.....! تا رفتم تو صف مامان تماس گرفت گفت روبروی خونتونیم واحد چند بودین؟؟؟ابرومنم گفتم مامان دو دقیقه منتظر بمون الان میام.تند تند اومدیم دیدم تو خیابون خودمون بابارو دیدم که داره عرض خیابون رو طی میکنه! تا ما برسیم رفته بود رای داده بود! یعنی یه مرکز بغل خونمون بود ولی از بس صبح خلوت بود من متوجه نشده بودم! منم رفتم همونجا و بالاخره رای دادممژه

شب تا صبح خواب نداشتم همش خواب رای گیری و انتخابات میدیدم انگار مساله ای مهم تر از این وجود نداشت!ساعت 4 صبح از فکر و خیال بیدار شدم و دیگه خوابم نبرد یواشکی لپ تاپو برداشتم و رفتم اینترنت دنبال اخبار انتخابات ولی تا خود صبح هیچ خبری نبود!

صبح 25 ام وقتی دیدم کاندیدای مورد علاقه ام بیشترین رای ها رو داره کلی ذوق مرگ شدم تا عصر که خبر قطعی پیروزی روحانی رو بدن ما کلا پای تی وی بودیم.بعدش به اتفاق خانواده رفتیم پارک.چند تا از نیروهای پلیس بودن ولی هیچ خبری از جشن و شادی نبود .تا اینکه اونیکی دخترخاله ام از تهران تماس گرفت و گفت اینجا مردم جشن گرفتن حتی از پشت گوشی میشد صدای بوق بوق ماشینها و شادی مردم رو به وضوح شنید....حیف که نمیتونستم اونجا باشم...

صبح 26 ام نهار رو اماده کردیم و راهی سرعین شدیم

تو راه استارا هم رفتیم خیلی وقت بود نرفته بودم دلم میخواست یه خرید اساسی بکنم اما اصلا به دلم ننشست اصلا خوب نبود...فقط یه شلوار راحتی خریدم و راهی شدیم.بین راه نهار هم خوردیم و مستقیم رفتیم اردبیل.محل اقامت ما اردبیل بود ولی مادرم باید میرفت سرعین.دخترخاله هم پیش ما بود.بعد از ظهر با هم رفتیم تو خیابونهای اردبیل یه چرخی زدیم و برگشتیم.متاسفانه اردبیل هیچ جای دیدنی نداشت! شایدم داشت و من ندیدم!

روز بعد رفتیم سرعین و استخر اب گرم سبلان رفتم که ظاهرا بهترین اب درمانی سرعین بود ولی افتضاح بود! اصلا دوست نداشتمقهردر عوض بابام که اولین بارش بود همچین جاهایی میرفت کلی کیف کرده بود و بهش خوش گذشته بود چون قبلا هیچ وقت حتی استخر هم نرفته بود.صورت بابایی گل انداخته بود و لپ قرمزی شده بود. واسه نهار هم جوجه اماده کردیم و یه جایی بین سرعین و اردبیل نهارمون رو خوردیم.هوراد تا تونست خاک بازی کردمنتظرهیچکسم حریفش نمیشد.

شب هم رفتیم پارک شورابیل که نسبتا بد نبود.اونجا هم هوراد کلی سرسره بازی کرد

28 ام قصد بازگشت داشتیم و از جاده ی پونل اومدیم که واقعا منظره ی زیبایی داشت حیف که دوربین همراهمون نبود فقط چند تا دونه عکس از کل سفر دارم.

بازندهچون نذاشته بودم به خاک بازی ادامه بده گریه میکرد!

پارک شورابیل

جاده ی پونل...خیلی زیبا بود

فقط همین عکسها رو داشتم فعلا! انشالله بعدا که داداشی عکسهاشونو واسم فرستاد بقیه ی عکسارو هم میذارم

پسندها (0)
شما اولین مشوق باشید!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی

نظرات (0)

niniweblog
تمامی حقوق این صفحه محفوظ و متعلق به نفسم هوراد می باشد