نفسم هوراد

من اگر فراموشکارم من اگر بی معرفت میشم گهگاهی من اگر یادی از دوستانم نمیکنم من اگر احوال عمو رو نمیپرسم و نامزدیشو تبریک نمیگم من اگر به مادر شوهر زنگ نمیزنم من اگر مدتیه از آوای خوبم بی خبرم من اگر روم نمیشه با بعضی دوستام تماس بگیرم و فقط در حد مسیج باهاشون در ارتباطم چون خجالتی ام! من اگر یادم بره مستقیما جویای حال و احوال بابا باشم چون همیشه حالشو از مامان میپرسم من اگر هیچ وقت به موبایل داداشی زنگ نمیزنم چون درس داره و نباید مزاحمش بشم من اگر با یکی قهرم و نمیخوام صداشو بشنوم من اگر............. اصلا مساله ای نیست...این مشکل حل میشود کافیست پسرکی اجتماعی و عاشق موبایل داشته باشم کافیست مامانی باشم ...

من اگر فراموشکارم من اگر بی معرفت میشم گهگاهی من اگر یادی از دوستانم نمیکنم من اگر احوال عمو رو نمیپرسم و نامزدیشو تبریک نمیگم من اگر به مادر شوهر زنگ نمیزنم من اگر مدتیه از آوای خوبم بی خبرم من اگر روم نمیشه با بعضی دوستام تماس بگیرم و فقط در حد مسیج باهاشون در ارتباطم چون خجالتی ام! من اگر یادم بره مستقیما جویای حال و احوال بابا باشم چون همیشه حالشو از مامان میپرسم من اگر هیچ وقت به موبایل داداشی زنگ نمیزنم چون درس داره و نباید مزاحمش بشم من اگر با یکی قهرم و نمیخوام صداشو بشنوم من اگر............. اصلا مساله ای نیست...این مشکل حل میشود کافیست پسرکی اجتماعی و عاشق موبایل داشته باشم کافیست مامانی باشم ...

سمت چپ گردن هوراد جایی هست که وقتی یقه ی لباسشو کنار میزنم و صورتمو نزدیک میبرم بوی بهشت به مشامم میرسه...مطمئنم اونجا تکه ای از بهشته! لااقل بهشت من اونجاست! ...

سمت چپ گردن هوراد جایی هست که وقتی یقه ی لباسشو کنار میزنم و صورتمو نزدیک میبرم بوی بهشت به مشامم میرسه...مطمئنم اونجا تکه ای از بهشته! لااقل بهشت من اونجاست! ...

سمت چپ گردن هوراد جایی هست که وقتی یقه ی لباسشو کنار میزنم و صورتمو نزدیک میبرم بوی بهشت به مشامم میرسه...مطمئنم اونجا تکه ای از بهشته! لااقل بهشت من اونجاست! ...

دفتر خاطراتمو ورق میزدم چشمم افتاد به این یادداشت تو اتاق نشسته ام و امتحان فردا (زبان فارسی ) را میخوانم و در را هم قفل کردم که احمد مزاحمم نشود احمد هم برای اینکه بتواند وارد اتاق شود روسری سبز مامانی را به سر کرده و اومده جلوی در با خواهش و تمنا میگه آجی من مامانم روسریمو ببین! درو باز کن! 5/3/81 ...

دفتر خاطراتمو ورق میزدم چشمم افتاد به این یادداشت تو اتاق نشسته ام و امتحان فردا (زبان فارسی ) را میخوانم و در را هم قفل کردم که احمد مزاحمم نشود احمد هم برای اینکه بتواند وارد اتاق شود روسری سبز مامانی را به سر کرده و اومده جلوی در با خواهش و تمنا میگه آجی من مامانم روسریمو ببین! درو باز کن! 5/3/81 ...